شاید ...

• مجموعه‌ای از داده‌ها، اطلاعات نیست.
• مجموعه ای از اطلاعات، دانش نیست.
• مجموعه‌ای از دانش، آگاهی نیست.
• مجموعه‌ای از آگاهی، حقیقت نیست.

قامت سبز سرو ، نمایشگاه ناتوانی های پاییز است.

Ayaz vurmu  gecelere
Kimse bilmez ne haldeyiz
Yaban elde derdimizi
 lsek bile s ylemeyiz
Gurbette bir anam z var
Kapanmayan yaram z var
Dostum dostum
Sus art k a lama
Dostum dostum
Yenildik a  klara
Dostum dostum
Direndik y llara
Sus a lama dostum dostum
Bo ver unut dertlerini
Uzat bana ver elini
Ben a lar m sen a lama
Haydi sil o g zlerini
Uzakta bir babam z var
Kapanmayan yaram z var
Dostum dostum
Sus art k a lama
Dostum dostum
Yenildik a  klara
Dostum dostum
Direndik y llara
Sus a lama dostum dostum

Bir zamanlar güzel bir kız yaşarmış
Saçlarını rüzgar okşar tararmış -o lelli
İpekten ince kirpikleri
Gülermiş hep bebekler gibi
Bir zamanlar güzel bir kız yaşarmış -o lelli
Pamuk gibi beyaz elleri
Sepetinde kır çiçekleri
Saçlarını rüzgar okşar tararmış
Şapkası kırmızı gözleri mavi
Üstünden düşmezmiş mor bir entari -o lelli
Şapkası kırmızı gözleri mavi
Yokmuş bir benzeri yokmuş emsali
Bir zamanlar güzel bir kız yaşarmış
Bir zalimi görmüş ona aldanmış -o lelli
İpekten ince kirpikleri
Gülermiş hep bebekler gibi
Bir zamanlar güzel bir kız yaşarmış -o lelli
Pamuk gibi beyaz elleri
Sepetinde kır çiçekleri
Gözyaşıyla solmuş mazide kalmış
Kaybolmuş şapkası gözleri nemli
Yollarda eskimiş mor entarisi -o lelli
Kaybolmuş şapkası gözleri nemli
Denizler ağlarmış o günden beri -o lelli
Gel zaman git zaman kalbinde sızı
Zalimin sevdası mahvetmiş kızı -o lelli
Kaybolmuş şapkası gözleri nemli
Denizler ağlarmış o günden beri
lalalala...(o lelli)..lalalala....o lelli

از تو بگذشتم و بگذاشتمت با دگران

رفتم از کوی تو لیکن عقب سرنگران

ما گذشتیم و گذشت آنچه تو با ما کردی

تو بمان و دگران وای به حال دگران

رفته چون مه به محاقم که نشانم ندهند

هر چه آفاق بجویند کران تا به کران

میروم تا که به صاحب نظری بازرسم

محرم ما نبود دیده‌ی کوته نظران

دل چون آینه‌ی اهل صفا می‌شکنند

که ز خود بی‌خبرند این ز خدا بی خبران

دل من دار که در زلف شکن در شکنت

یادگاریست ز سر حلقه‌ی شوریده سران

گل این باغ بجز حسرت و داغم نفزود

لاله رویا تو ببخشای به خونین جگران

ره بیداد گران بخت من آموخت ترا

ورنه دانم تو کجا و ره بیداد گران

سهل باشد همه بگذاشتن و بگذشتن

کاین بود عاقبت کار جهان گذران

شهریارا غم آوارگی و دربدری

شورها در دلم انگیخته چون نوسفران...

لحظات را طی کردیم تا به خوشبختی برسیم، اما وقتی

 رسیدیم فهمیدیم خوشبختی همان لحظات بود.

دکتر علی شریعتی

خدایان بی گمان دادند صیقل با طلا مویت

حسادت می کند خورشید هم بر برق گیسویت

گمانم باد در پیراهنت یک دم سفر کرده

که با خود تحفه آورده به کوچه عطر لیمویت

هر آن کس « وان یکاد» ار ترس چشمان تو می خواند

فقط با چرخش چشمی می افتد دام جادویت

لبانت شیره ی گلهای تبریز است اما حیف

کسی جرات ندارد تا عسل دزدد ز کندویت

نه تنها من ، تمام بچه های شهر می خواهند

بچینی سفره ی عقدی که بنشینند پهلویت

تمام شهر هم چون حافظ شوریده می بخشند

سمرقند و بخارا را برای خال هندویت

زمستانی که در موهای من افتاده ، می کوچد

سرم را گر بگیری روی تابستان زانویت

کلیله دمنه خوانها هم نفهمیدند در آخر

چه کرده با پلنگ پیر آن چشمان آهویت

آنکه می‌خواهد روزی پریدن آموزد، نخست می‌باید ایستادن، راه

 رفتن، دویدن و بالارفتن آموزد. پرواز را با پرواز آغاز نمی‌کنند

کوسموشم بیرده باریشمام داحا یالوارما منه

تکلیغین لاییقی سن گئت بالا یالوارما منه

نئچه ایل نازیوی چکدیم ولی سن ظولم ائله دین

ایندی ده ای داش اورک دؤن داشا یالوارما منه

منیم آغلار گؤزومه رحم ائلییب هن دئمه دین

ایندی گر گؤز یاشین آخسا چایا یالوارما منه

یالواریردیم سنی من ، سن چؤووروردون اوزووی

ایندی ده کئچمیشی سن سال یادا یالوارما منه

سن اُوزون داشلامیسان باغدا گولون بولبولونی

گله بولمز یئنه بولبول باغا یالوارما منه

دئدیم گل با هم اولاق ساده دوتوب خوش یاشایاق

سئومه دین پس داحا گئت تک یاشا یالوارما منه

Giderim- Ahmet Kaya

Artık seninle duramam
Bu akşam çıkar giderim
Hesabım kalsın mahşere
Elimi yıkar giderim

Sen zahmet etme yerinden
Gürültü yapmam derinden
Parmakların üzerinden
Su gibi akar giderim

Artık sürersin bir sefa
Ne cismim kaldı ne cefa
Şikayet etmem bu defa
Dişimi sıkar giderim

Bozar mı sandın acılar
Belaya atlar giderim
Kurşun gibi mavzer gibi
Dağ gibi patlar giderim

Kaybetsem bile herşeyi
Bu aşkı yırtar giderim
Sinsice olmaz gidişim
Kapıyı çarpar giderim

Sana yazdığım şarkıyı
Sazımdan söker giderim
Ben ağlayamam bilirsin
Yüzümü döker giderim

Köpeklerimden kuşumdan
Yavrumdan cayar giderim
Senden aldığım ne varsa
Yerine koyar giderim

Ezdirmem sana kendimi
Gövdemi yakar giderim
Beddua etmem üzülme
Kafama sıkar giderim

ترجمه:

ديگه با تو نميتونم باشم.امشب ميزنم بيرون.حسابم باشه براي روز قيامت.دست ميكشم و ميروم.تو در جايت زحمت نكش.در وجودت قيل و قالي به پا نخواهم كرد.
از روي انگشتانت مثل آب روان خواهم شد.ديگه با خوشي ميتوني ادامه بدي.نه جسمم مونده نه جفام(اذيت و آزارم).اين بار شكايت نميكنم.دندان ميكشم و ميروم.
گمان ميكني تلخي ها بر هم ميريزند؟در مصيبت رها  ميكنم و ميروم.مثل تير و مثل تفنگ ماوزر ،مثل كوه منفجر ميشوم و ميروم. حتي هر چيزي را كه از دست بدهم ،اين عشق را پاره كرده و ميروم.رفتنم ، زير زيركي نخواهد بود.به در ضربه ميرنم و ميروم.ترانه اي كه براي تو نوشته بودم را در سازم مينوازم و ميروم.ميداني كه گريه نميكنم.صورتم را خالي ميكنم و ميروم.از سگهايم، از پرنده ام از فرزندم عدول ميكنم و ميروم.هر چه كه از تو گرفته ام را سر جايش گذاشته و ميروم.خودم را براي تو لوس نميكنم.تنه ام را خراب كرده و ميروم.نفرين نميكنم ناراحت نشو.سرم را سفت بسته و ميروم.

به نسیمی همه ی راه به هم می ریزد

کی دل سنگ تو را آه به هم می ریزد

سنگ در برکه می اندازم و می پندارم

با همین سنگ زدن ماه به هم می ریزد

عشق برشانه ی هم چیدن چندین سنگ است

گاه می ماند و ناگه به هم می ریزد

آنچه را عقل به یک عمر به دست آوردست

دل به یک لحظه ی کوتاه به هم می ریزد

آه یک روز همی آه تو را می گیرد

گاه یک کوه به یک کاه به هم می ریزد

نوشته‌ خانم بلقيس سليماني در روزنامه‌ي اعتماد پنجشنبه‌ پنجم مهرماه  :

ما آدما تنها یه بار زندگی میکنیم ،اما اگه درست زندگی کنیم ،همون یه بار کافیه !!!

                                 ناله ناکامی

برو  ای  ترک   که   ترک   تو  ستمگر   کردم

                           حیف از ان عمر که در پای تو من سر کردم

عهد  و  پیمان  تو   با   ما   و   وفا   با   دگران

                           ساده  دل من  که قسم های تو  باور کردم

به  خدا  کافر  اگر  بود  به   رحم   امده   بود

                           زان  همه  ناله  که  من پیش  تو کافر کردم

تو  شدی  همسر  اغیار  و  من  از  یار و دیار

                           گشتم  اواره  و  ترک  سر  و  همسر   کردم

زیر    سر   بالش   دیباست   ترا   کی   دانی

                           که  من  از  خار  و  خس  بادیه  بستر  کردم

در  و  دیوار  به  حال  دل   من   زار   گریست

                           هر   کجا   ناله   ناکامی   خود  سر     کردم

در  غمت  داغ  پدر  دیدم  و   چون   در   یتیم

                           اشک    ریزان    هوس   دامن   مادر    کردم

اشک  از  اویزه  گوش  تو   حکایت   می کرد

                           پند  از  این  گوش  پذیرفتم  از  ان  در   کردم

پس از این گوش  فلک  نشنود  افغان کسی

                          که من این  گوش  ز فریاد  و  فغان  کر  کردم

ای بسا شب به امیدی که زنی حلقه به در

                         دیده  را  حلقه  صفت   دوخته   بر   در    کردم

شهریارا    به   جفا    کرد  چو   خاکم   پامال

                        ان  که  من  خاک  رهش را به سر افسر  کردم

دئدی:بیجا یئره عشقیمده فغان ائیله میسن!

دئدیم:انصاف ائله،اینجیتمه منی،عاشیقینم،

دئدی:گئت،سیرریمی دونیایا عیان ائیله میسن!

دئدیم:- آغلاتما منی سرو بویون شوقونده،

دئدی:گوز یاشینی بیهوده روان ائیله میسن

دئدیم:- آخیر گوزه لیم،باغ و باهاریم سنسن،

دئدی:- سن عومرونو حسرتله خزان ائیله میسن.

دئدیم:- آز چکمه میشم گوزلرینین حسرتینی،

دئدی:- اوز کونلونو یئرسیز نیگران ائیله میسن.

دئدیم :عشقینده اسیرم،منه بس خیری نه دیر؟

دئدی:- اولده بو سئودادا زیان ائله میسن.

دئدیم:عشق اتشی نئیلر منه،قورخان دئییلم!

دئدی:-بیچاره یانارسان نه گمان ائیله میسن؟!

دئدیم:- ای گول،من ازلده نده گوزل عاشیقییم،

دئدی:- سن روحونو عشق ایله جاوان ائیله میسن.

دئدیم:- هر گون سر-کویوندا دولانماقدیر ایشیم،

دئدی:- واحد،نه گوزه ل یئرده مکان ائیله میسن!

پیروزی آن نیست که هرگز زمین نخوری،

آنست که بعد از هر زمین خوردنی برخیزی.

دنيا دو روز است يک روز با تو و روز ديگر عليه تو

 روزي که با توست مغرور مشو و روزي که عليه توست نااميد مگرد

زيرا هر دو پايان پذيرند

گفتم نرو پرپر ميشم!! گفتي مي خوام رها بشم!!گفتم آخه عاشق شدم!! گفتي مي خوام تنها باشم!!گفتم دلم،گفتي بسوز،گفتم يه عمري باز هنوز!!! گفتم پس عمرم چي ميشه،گفتي هدر شد شب و روز،،!!!آي دلم!! گفتم آخه داغون ميشم!!گفتي به من خوش ميگذره!!گفتم بيا چشمام به تو!!گفتي آخه کي ميخره !!!  گفتم منو جنس مي بيني!!گفتي آره بي قيمتي!!!گفتم يه روز کسي بودم،،به من نکن بي حر متي گفتم صدام ميميره باز!گفتي به درد بسوز بساز!!گفتم حالا که پير شدم،،گفتي که از تو سير شدم!!گفتم تمنا مي کنم،،گفتي مي خوام خوردت کنم!!گفتم بيا بشکن تنو!!گفتي فراموش کن منو......

دلم تنگ است

سن يولونو دييشديردين بير سحر

منيم يولوم، سنين يولون دئييل کي

بو هيجرانا دوزه جه يم بير تهر

دوزه جه يم، هيجران اولوم دئييل کي...!

**
مگر مي شود آدم فقط يك بار عاشق بشود؟عشق ابدي فقط حرف است .پيش مي آيد كه آدم
خيلي خاطر كسي را بخواهد.اما هميشه وقتي آدم فكر ميكند كه دلش سخت پيش يكي گرفتار است ،
يك دفعه ، يك جايي ، مي بيند كه دلش ، ته دلش ، براي يكي ديگر هم مي لرزد .
اگر با وفا باشد ، دلش را خفه ميكند و تا آخر عمر حسرت آن دل لرزه برايش ميماند.
اگر بي وفا باشد ، مي لغزد و همه عمرش عذاب گناه بر دلش ميماند. هيچ كس حكمتش را نمي داند...
حالا با خود آدم است كه حسرت را بخواهد يا عذاب گناه را. يكي را بايد انتخاب كند.فرار ندارد...